Verbazend hoe gevoelens een jaar kunnen blijven hangen. Hoe je over iemand heen denkt te zijn, maar het vervolgens toch niet bent. Hoe je eigenlijk je leven door die ene persoon kan laten bepalen, ook al wil je dat niet. Hoe het eigenlijk mogelijk is om na tijden eigenlijk gewoon exact hetzelfde weer te hebben. Hoe sommige dingen nooit veranderen.
Een jaar geleden leer ik (zo dacht ik toen) de jongen van mijn dromen kennen. Die ene jongen die mijn hele leven op de kop zou zetten, de rest van mijn leven aan mijn zijde zou zijn en mijn steun en toeverlaat zou zijn. Het duurde even voor ik erachter kwam dat ik gevoelens voor hem had.
Op een donkere vrijdagmiddag werd ik gebeld door E., een oud-klasgenote van me. Ze zei dat ze in Assen was met een hele leuke jongen, en ze hem wel eens aan mij voor wilde stellen. Na even geaarzeld te hebben ben ik uiteindelijk die avond de stad in gegaan, om daar oog in oog te komen te staan met B., de jongen waarvoor ik later gevoelens zou krijgen. Helaas zagen we elkaar in het begin totaal niet staan. Ik moest wennen aan de onbekende mensen om me heen (er waren nog 4 anderen bij), waardoor ik hem eigenlijk licht negeerde. Later op de avond kwam er gelukkig contact tussen ons. Een aarzelend contact, wat eigenlijk bestond uit een soort van wedstrijdje. We waren in een warenhuis en E., C. en J. zouden de lift naar boven nemen en B. en ik de trap om vervolgens te kijken wie eerder boven waren. Opweg naar boven spraken we voor het eerst "echt" tegen elkaar.
Na enkele malen af te hebben gesproken en vele uren msn'en later, kwam ik er helaas achter dat er een andere jongen was die hem leuk vond. Die jongen (S.) wist B. te bespelen als een marionet, waardoor B. uiteindelijk gevoelens voor S. kreeg. Op het moment dat ik dat zag gebeuren heb ik noodgedwongen alle contact met zowel B. als S. stop moeten zetten, om mijn gevoelens te besparen.
Een maand of 6 later kwam het contact met B. terug. Hij sprak me aan op msn, vertelde me dat het uit was met S., dat hij zelfs ruzie had met S. en dat hij mij ook nog wel weer een keer wilde zien. Zo gezegd zo gedaan, eind september hadden we een afspraak. Wederom een dag om niet zo maar te vergeten. Het begon allemaal met een film. Welke film weet ik helaas niet meer, echter weet ik wel dat Perez Hilton en Brent Corrigan er een gastrolletje in hadden en het aardig gay was. Halverwege de film lagen we samen op de bank, een soort van best wel boven op elkaar, om uiteindelijk op een andere locatie in mijn slaapkamer te eindigen.
Door de problemen die er later ontstonden, hebben we besloten elkaar even een tijdje niet te zien. Dat "even" duurde gelukkig slechts 3 weken. Na deze 3 weken (wat overigens afgelopen vrijdag was) ben ik naar hem toe gegaan. Ik heb gezien hoe hij voor zijn stage gymles gaf aan basisschoolkinderen, waarna we door gingen naar zijn huis. Eenmaal thuis was het toch nog weer even aftasten. Kijken hoe ver er nou gegaan kon worden en wat de ander wilde. Op het moment dat ik over wilde gaan tot actie, kwam helaas zijn vader binnenlopen, waardoor ik mijn actie-moment moest uitstellen. Rond 20:00 gingen zijn ouders - gelukkig - weg, en hadden we alle vrijheid. Ondertussen zaten we ook al op zijn kamer, alwaar we begonnen met zoenen en al snel uitkwam op overige zaken.
Toen hij me later die avond naar de bushalte bracht, kreeg ik daar een zoen die ik nooit meer zal vergeten. Een zoen met zoveel passie, zoveel gevoel, zoveel emotie... Goddelijk gewoon. Goddelijk!
De getekende zeewereld van de Nickelodeon-studio's heeft sinds 10 jaar een nieuwe bewoner: SpongeBob Squarepants. Uiteraard enorm bekend bij iedereen die langer dan 10 dagen op de echte, ongetekende wereld rondzwerft. Reden voor een feestje, vondt MTV Networks Europe. Daarom op 28 november van 06:00 tot 29 november 06:00 een enorme 24 uur durende SpongeBob Marathon op alle zenders van MTV Networks Europe. In Nederland betekent dat dus 24 uur lang SpongeBob op TMF, MTV, Nickelodeon en Comedy Central.
Comments [0]